Armağan Olsun Saçımdaki Beyazlar Ayrılığımıza

Herkes gitmeyecek gibi gelsede er yada geç gidiyor ne yazıkki.
   Bazıları giderken mutlu eder, bazıları gitsede gitmezler aslında. Gidişleri kabullenmek zor veya kolay olarak değerlendirilsede gerçekten zor. Bazı gidişler vardır ki insana ne kadar güçlü olduğunu gösterir, öyleside vardır ki ne kadar zayıf olduğunu göstermekle, ben kimim diye sorgulamasına sebeb olur. İnsan sorgulamaya başladımı kim olduğunu devamıda geliyor çorap söküğü gibi neden yaşıyorum, ne için varım, o olmadan ne kadar daha devam edebilirim? Bunları anlayıp kavradıktan sonra ne biri tarafından sevgi sözcükleri duymaya nede sevilmeye ihtiyaç duyuyor. Artık gidenin ardından kalan küsüratların yeni geleceklerinin getireceklerinden fazla olduğundan insan kabulleniyor küsüratlarla yaşamayı. O saatten sonra ne küsüratlara bir şeyler katıp tamamlayabiliyor nede küsüratları atıp sıfıra yuvarlayıp sıfırdan başlamayı becerebiliyor. Hal böyle olunca küsüratlar öyle büyüyor ki yeniden sevmeye kalpte yer kalmıyor. Akılda büyük küsüratları unutamıyor bir türlü.
   Aslında unutmak çare değil biliyorsun değil mi? Nasıl yani dediğini duyar gibiyim. Açıklayayım. İnsan hafızasını kaybetse hatırlamaya, hatırlasa unutmaya muhtaç olduğuna inanıyor ki şayet böyle istediğimiz her şeyi unutsak anlatılabilecek anımız pek kalmazdı. Ne mi yapmak lazım. Dert edindiğimiz unutmaya çalıştığımız anıları unutmaya çabalamak yerine yaşandı ve bittiğini kabullenmeye başlamaya efor sarf etmek gerekir.
   Kabullenmeye başlamak, oku fırlatmak için yayın geri doğru çekilmesi gibi olacaktır. Aslında en zor aşama burda başlıyor. Bu noktada ne yapmak gerek; kormamak! Beraber dinlediğiniz şarkıları silmek yerine dinleyin, ondan konu açıldığında kapatmak yerine konuşulmasına izin verin böyle acı çekersiniz ilk başlarda ama insan acıyı alışkanlık haline getirdimi kabullenmesi o denli kolay oluyor. Tecrübeyle sabit.
   Unutmayın! Bugün hayatınız geri kalanının ilk günü. Geri kalan hayatınızda saçınızdaki beyazlarla mutlu bir birey olarak mı yoksa kalan günleri mutsuz ve güzel olan şeyleri görmekten aciz mi geçireceksiniz? Bunun ikiside kendi elinde.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder